چگونه یک خانه بخریم؟؟؟

هر جور حساب میکنم به درب بسته میخورم.
می خواهم خانه بخرم. اما چگونه؟ تقریباً تمام بانک ها را بررسی کرده ام و مدت زیادی را صرف بررسی انواع وام های مسکن و غیر مسکن نموده ام. هر چقدر حساب میکنم نا امید تر میشوم. آیا باید خرید مسکن و سرپناهی برای زندگی اینقدر دور از دسترس منه جوان باشد که فقط باید بتوانم با حسرت به عنوان یک آرزوی دور به آن نگاه کنم؟؟؟ چرا هیچ کس مسئول این هرج و مرج در بازار مسکن نیست؟؟؟ چرا من که یک کارمند هستم با حقوق حدود ماهی چهار صد پانصد هزار تومان باید آرزو به دل بمانم؟؟؟ بانک محترم مسکن و سایر بانکها که متاسفانه واقعاً جوانان ایرانی را به مسخره گرفته اند. وقتی قیمت یک آپارتمان پنجاه متری در مرکز تهران البته بسیار پائین تر از مرکز حد اقل هفتاد تا صد میلیون تومان است چگونه با وام بیست و پنج میلیون تومانی چنین خانه ای بخرم؟؟؟ تنها در صورتی موفق به خرید مسکن خواهم شد که در حد اقل ترین حالت ممکن پدرم یک ارث به اندازه هفتاد و پنج درصد قیمت ملک دلخواهم برایم باقی گذاشته باشد. که اگر چنین پولی بود حال در این مورد نمینوشتم. البته به شرطی که ملک مورد نظر بیشتر از صد میلیون نباشد. چون وام مسکن بیست و پنج میلیون است. به راستی که ما جوانان در این ظلمت وحشی تورم به کجا میرویم؟؟؟ به کدام آینده دلمان خوش باشد؟؟؟ چرا وام گرفتن اونقدر سخت است که مساوی باشد با بدبخت شدن؟؟؟ نمیدانم چرا مسئولین فکر میکنند اینقدر سخت هست که مسکن ارزان در اختیار جوانان قرار دهند. ما جوانان کار میکنیم و فعالیم و از پس بازپرداخت اقساط بر می آئیم اما ترس من از جائیست که روزی به سن کهولت برسیم و دیگر توان دو یا سه شیفت کار کردن را نداشته باشیم. آن وقت چگونه باید سرپناهی برای خود و خانواده مان محیا کنیم؟؟؟
حرف در این مورد بسیار است ولی دل همراهی نمیکند چون خسته است.
آقایان بانکداران و بانکداران مرکزی و تصمیم گیرندگان برای به اصطلاح جوانان، لطف کنید همان وام بیست و پنج میلیون تومانی را نیز ندهید تا حد اقل منتی بر سر ما جوانان نباشد چرا که همان وام را کسانی اخذ میکنند که خانه ای دارند و دستشان به سندی رسیده است نه ما. در ضمن وقتی حساب مسکن جوانان بانک مسکن را دیدم از ناراحتی و تعجب خشکم زده بود. پانزده سال ماهیانه پول به حساب بانک بریزیم در آخر هم فقط پنجاه تا شصت میلیون وام بگیریم. آن هم پانزده سال دیگر که با توجه به تورم کشور در آن سال باید آن پنجاه میلیون تومان را بگیریم و خرج خرید آجیل شب عید یه خانواده چهار نفره بکنیم!!!
لطفاً جوانان را به تمسخر نگیرید.

No comments: